Po\u0142owa sierpnia 1943. Mog\u0119 ci powiedzie\u0107, co teraz my\u015bl\u0119, czuj\u0119, mog\u0119 Ci powiedzie\u0107, jak bardzo upad\u0142em, ale Ty przecie\u017c wiesz najlepiej, \u017ce nienawidz\u0119 bezsilno\u015bci, m\u0119czy mnie pustka w sercu, brak spokoju ducha… Cz\u0142owiek wydaje mi si\u0119 bardziej obcy ni\u017c kiedykolwiek wcze\u015bniej. Ludzka rze\u017a zapuka\u0142a niczym nieznajomy do drzwi, a wszystko wydaje si\u0119 jak powietrze po burzy, kt\u00f3re trwa\u0142o chwil\u0119, by\u0142o ulotne, kruche, niezauwa\u017calne, nic niewarte. Wszystko dobrze zaplanowa\u0142e\u015b, nawet pogoda przypomina dzi\u015b piek\u0142o, jest gor\u0105co i nie mam czym oddycha\u0107. Na oczach \u015bwiata \u2013 mojego \u015bwiata, zacz\u0105\u0142 si\u0119 bal, niczego ju\u017c nie s\u0142ysz\u0119 opr\u00f3cz \u015bwistu kul nad g\u0142ow\u0105 i przera\u017aliwych krzyk\u00f3w. Banderowcy morduj\u0105 ka\u017cdego, ca\u0142a nasza kolonia ucieka, ratuje si\u0119 ten, kto mo\u017ce, my r\u00f3wnie\u017c rozbiegli\u015bmy si\u0119 we wszystkie mo\u017cliwe strony: ja, moja mama, m\u00f3j ojciec, siostry i bracia, ca\u0142a rodzina.\u00a0Wok\u00f3\u0142 widz\u0119 pal\u0105ce si\u0119 domy. Krzyk ludzi biegn\u0105cych w tym samym kierunku co my jest naprawd\u0119 przera\u017caj\u0105cy. Brawo. Ca\u0142y czas staram si\u0119 trzyma\u0107 w pobli\u017cu najbli\u017cszych, lecz wydaje si\u0119 to coraz trudniejsze, l\u0119k parali\u017cuje mi ca\u0142e cia\u0142o. Nie\u00a0\u00a0s\u0142ysz\u0119 g\u0142osu mojej mamy, nie widz\u0119 ojca, nie wiem, gdzie jest moje rodze\u0144stwo.\u00a0Zm\u0119czony staram si\u0119 odnale\u017a\u0107 ich w t\u0142umie zdezorientowanych ludzi, lecz na przeszkodzie stan\u0105\u0142 mi wielki kamie\u0144, o kt\u00f3ry si\u0119 potkn\u0105\u0142em, upad\u0142em na twarz.\u00a0M\u0119cz\u0105c p\u0142uca kilkoma g\u0142\u0119bszymi wdechami, ostatkiem si\u0142 doczo\u0142ga\u0142em si\u0119 na pole kukurydzy \u2013 moje schronienie. Nie widz\u0119 ju\u017c nikogo z nich, zrobi\u0142o si\u0119 zupe\u0142nie ciemno. Dochodzi do mnie teraz, \u017ce co\u015b tak niedoskona\u0142ego jak kamie\u0144 mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 czym\u015b doskona\u0142ym \u2013 w ko\u0144cu kamie\u0144 nie ma wad, oceniamy go jako bezu\u017cyteczny i niepotrzebny przedmiot. C\u00f3\u017c, pozory myl\u0105, potkn\u0105\u0142em si\u0119 o tak nieznacz\u0105c\u0105 rzecz, kt\u00f3ra najprawdopodobniej przed\u0142u\u017cy\u0142a moje \u017cycie, nigdy si\u0119 nie dowiem, co mog\u0142o czeka\u0107 na mnie 10 metr\u00f3w dalej.\u00a0Jak ju\u017c jeste\u015bmy sami, to mo\u017ce powiedz mi, po co to wszystko? Do kogo mam mie\u0107 pretensje jak nie do Ciebie? Coraz cz\u0119\u015bciej zastanawiam si\u0119, po co w og\u00f3le stworzy\u0142e\u015b oczy. Nie chodzi tutaj o brak szacunku, jestem zwyczajnie zdziwiony. Teraz, kiedy moja rodzina walczy o \u017cycie, s\u0142owa s\u0105 wszystkim, co mam. Szczerze m\u00f3wi\u0105c, to chcia\u0142bym by\u0107 taki jak Ty \u2013 \u0142atwo rozbawiony. Urz\u0105dzi\u0142e\u015b tutaj pi\u0119kn\u0105 maskarad\u0119, szkoda tylko, \u017ce zamiast pi\u0119knych kostium\u00f3w nosimy mundury, a nasze maski to pozorowanie tego, \u017ce wszystko jest w porz\u0105dku. Jedni wy\u015bmienicie bawi\u0105 si\u0119, podpalaj\u0105c domy, drudzy urz\u0105dzaj\u0105c rze\u017a niewini\u0105tek, jak na to wpad\u0142e\u015b? Mi osobi\u015bcie przypomina to troch\u0119 po\u0142\u0105czenie zabawy w chowanego z berkiem. Wiem, \u017ce nigdy nie by\u0142em najlepszym z syn\u00f3w, ale czuj\u0119, \u017ce marnuje czas, kt\u00f3ry mi da\u0142e\u015b, na bezsensownej zabawie, w kt\u00f3rej wcale nie chc\u0119 bra\u0107 udzia\u0142u. Mam wra\u017cenie, \u017ce mog\u0119 lata\u0107 pe\u0142en nadziei, a \u015bwiat i tak wy\u015bmieje moje skrzyd\u0142a. Jestem piekielnie wystraszony. Nie wiem, gdzie s\u0105 moi rodzice. W ka\u017cdej chwili kto\u015b mo\u017ce przyj\u015b\u0107 i po prostu mnie zabi\u0107. Jednak wsp\u00f3lnie sp\u0119dzimy \u017cycie, wi\u0119c dlaczego stajesz przede mn\u0105 i na mnie plujesz? Wiem, \u017ce nie m\u00f3wi\u0119 tego, co chcesz, ale mo\u017ce wyja\u015bnisz mi, co ta \u017ca\u0142osna maskarada za sob\u0105 niesie. Pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 po\u017cegna\u0107, przeciwstawi\u0107 i zaprzeczy\u0107 (czego naprawd\u0119 si\u0119 boj\u0119) \u2013 rzecz jasna umieram.<\/p>\n\n\n\n
Puffs<\/em><\/p>\n\n\n\n Dominika Kwa\u015bniewska<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[37],"tags":[],"class_list":["post-3443","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-konkurs-literacki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zspolczyn.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3443","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/zspolczyn.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zspolczyn.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zspolczyn.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zspolczyn.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3443"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/zspolczyn.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3443\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3444,"href":"https:\/\/zspolczyn.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3443\/revisions\/3444"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zspolczyn.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3443"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zspolczyn.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3443"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zspolczyn.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3443"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}